Et voila, dan eindelijk toch gelopen, de mini UTMB van Wallonië :-)
Met slechts 250 trainingskilometers in de benen was het toch even afwachten wat mijn ondertussen al niet meer zo fitte lijf zou doen, maar het objectief van "voor den donker thuis" heb ik toch net kunnen bereiken. De rechterquadriceps zei wel al koppig "neen" na 25km (waarschijnlijk de vrieskoude) maar met een trager tempo en een nog koppigere kop ben ik toch blijven doorbijten. Daardoor was het niet echt genieten zoals ik had gehoopt, maar het warme Waalse volk langs de kant en de fantastische ravito's (soepke, pannenkoekske, technobeatje) deden me toch af en toe mijn miserie vergeten. Er zat wel vrij veel asfalt in het parcours (waar ik GEEN fan van ben) en slechts enkele tricky modderstroken, dus niet te vergelijken met het veel technischere (en avontuurlijkere) parcours van Yvoir (Festi'trail 36K, week voordien). Het koude, grillige weer (hagel, regen, sneeuw en zon) maakten het wel uitputtender dan verwacht. Ik heb een paar dagen honger gehad gelijk een paard.
De cijfers: 301ste van 745 finishers, 84ste van 209 in mijn categorie, 70km in 8u43min
En nu? Misschien eens richting die 100K? (ooit een doel in 2011) Of toch weer kortere afstanden en snellere tijden? Feit is dat mijn lichaam bijzonder snel herstelt na zo'n lange wedstrijd en ik van blessures of kwaaltjes totaal geen last heb. Trappen aflopen ging eigenlijk vlotjes de dag nadien. Beetje mijn liefde voor lopen teruggevonden denk ik. Ik ga er nog wat van genieten zolang het nog kan :-) Ciao
